prof. nzw. dr hab. inż. Tomasz Ciach
 
dr inż. Beata Butruk-Raszeja
 
mgr inż. Magdalena Janczewska
 
mgr inż. Katarzyna Każmierska
 
mgr inż. Kamil Kopeć
 
mgr inż. Piotr Kowalczyk
 
dr inż. Martyna Kucharska
 
mgr inż. Aleksandra Kulikowska
 
mgr inż. Aleksandra Kuźmińska
 
mgr inż. Ilona Łojszczyk
 
mgr inż. Aleksandra Mościcka-Studzińska
 
mgr inż. Rafał Podgórski
 
mgr inż. Aleksandra Poniatowska
 
mgr inż. Agata Stefanek
 
mgr inż. Paulina Trzaskowska
 
mgr inż. Maciej Trzaskowski
 
mgr inż. Iga Wasiak
 
mgr inż. Michał Wojasiński
 

 

Start arrow Projekty arrow Pokrycia do zastosowań medycznych arrow Hemokompatybilne powierzchnie biopasywne
Hemokompatybilne powierzchnie biopasywne

Zaproponowana technologia polega na pokryciu bazowego polimeru implantacyjnego warstwą hydrofilową. Modyfikacja opiera się na zastosowaniu polimeryzacji wolnorodnikowej, dzięki zastosowaniu odpowiedniego układu reagentów stworzono system umożliwiający wytworzenie wolnych rodników jedynie na powierzchni międzyfazowej polimer bazowy/polimer modyfikujący. Zabieg ten pozwala na podniesienie wydajności reakcji, trwałe (kowalencyjne) związanie warstwy modyfikującej z polimerem bazowym oraz uniknięcie homopolimeryzacji w roztworze polimeru modyfikującego. Wytworzone w układzie wolne rodniki „wiążą” łańcuchy polimeru modyfikującego, powodując powstanie silnie usieciowanej struktury – hydrożelu. Otrzymany materiał wykazuje właściwości fizykochemiczne zbliżone do właściwości macierzy międzykomórkowej, dzięki czemu charakteryzuje się wysoką biokompatybilnością. Powierzchniowa warstwa hydrożelu, dzięki usieciowanej strukturze, jest w stanie zaabsorbować wodę o objętości kilkukrotnie większej od objętości wyjściowej materiału (Rys.1). Tak wysoka hydrofilowość powierzchni skutkuje istotnym zmniejszeniem trombogenności materiału. Wykonane eksperymenty z użyciem pełnej krwi dały bardzo dobre rezultaty - wykazano znaczny spadek stopnia adhezji i aktywacji płytek krwi w porównaniu do materiałów niezmodyfikowanych (Rys.2). Testy in vitro oraz in vivo potwierdziły wysoką biokompatybilność otrzymanych materiałów.
Opracowane przez nas powierzchnie hydrożelowe zaprojektowane zostały z myslą o czasowych protezach medycznych, takich jak systemy wspomagania serca.

 


Rys.1: Morfologia pokryć hydrożelowych (mikroskop elektronowy).

 

Rys.2: Rezultaty testów hemokompatybilności (inkubacja materiału z pełną krwią w warunkach dynamicznych, mierzony parametr: ubytek płytek krwi) dla poliuretanu niezmodyfikowanego oraz poliuretanu pokrytego powłoką hydrożelową.

 

Osoba do kontaktu:

Dowiedz się więcej:

Publikacje dostępne na profilu ResearchGate.

 

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »