Jedną z ważnych funkcji jaką spełnia trzustka jest wydzielanie insuliny. Niestety funkcja ta często ulega upośledzeniu. Wtedy jesteśmy skazani na podawanie insuliny w zastrzykach wielokrotnie w ciągu dnia. Alternatywą jest umieszczenie w organizmie elektronicznego implantu który wykonuje pomiary stężenia glukozy we krwi i sterowany odpowiednim algorytmem wydziela insulinę do organizmu. Większość elementów takiej sztucznej trzustki jest już dostępna. Obecnie pracujemy nad pozostałymi oraz nad scaleniem sztucznej trzustki w jeden implantowalny układ.

Innym rozwiązaniem jest zamknięcie komórek trzustki pobranych od innego pacjenta w odpowiednie membrany półprzepuszczalne które pozwolą na dyfuzje glukozy i tlenu do wnętrza oraz wyprodukowanej insuliny na zewnątrz, a jednocześnie odizolują obce komórki od kontaktu z układem immunologicznym pacjenta. Największym problemem jest dyfuzja samej insuliny, która jest stosunkowo dużą cząsteczką. Komórki mogą być zamykane we włóknach i implantowane podskórnie bądź dootrzewnowo, lub zamykane w mikrokapsułki z polimerów jonowych i wstrzykiwane domięśniowo.