prof. nzw. dr hab. inż. Tomasz Ciach
 
dr inż. Beata Butruk-Raszeja
 
mgr inż. Magdalena Janczewska
 
mgr inż. Katarzyna Każmierska
 
mgr inż. Kamil Kopeć
 
mgr inż. Piotr Kowalczyk
 
dr inż. Martyna Kucharska
 
mgr inż. Aleksandra Kulikowska
 
mgr inż. Aleksandra Kuźmińska
 
mgr inż. Ilona Łojszczyk
 
mgr inż. Aleksandra Mościcka-Studzińska
 
mgr inż. Rafał Podgórski
 
mgr inż. Aleksandra Poniatowska
 
mgr inż. Agata Stefanek
 
mgr inż. Paulina Trzaskowska
 
mgr inż. Maciej Trzaskowski
 
mgr inż. Iga Wasiak
 
mgr inż. Michał Wojasiński
 

 

Start arrow Projekty arrow Inżynieria tkankowa arrow Rusztowania kostne
Rusztowania kostne

Biomateriały znajdują zastosowanie w użytku medycznym już od wielu lat. Potrzeba biokompatybilności (biozgodności) w trosce o zdrowie pacjentów powoduje stale rosnące oczekiwania w stosunku do materiałów stosowanych do produkcji urządzeń diagnostycznych i terapeutycznych, takich jak: cewniki, stenty, implanty.

Przedmiotem naszych ostatnich badań stały się implanty kostne, a dokładniej skafoldy (ang. scaffolds). Rozwój chorób nowotworowych, trwałe i nieodwracalne naruszenie struktury tkanek pociągają za sobą badania nad wypełnianiem powstałych ubytków biokompatybilnymi materiałami. Skafoldy mają służyć do uzupełniania kości uszkodzonych na skutek resekcji nowotworów, złamań będących konsekwencją chorób np. osteoporozy lub obrażeń poniesionych w nieszczęśliwych wypadkach. Implanty - rusztowania mają tymczasowo zastępować miazgę i stanowić odpowiednie podłoże do rozwoju nowych fragmentów tkanki. Powinny wykazywać porowatą architekturę, co umożliwi penetrację implantu kościotwórczym komórkom kostnym - osteoblastom, a z czasem pozwoli ukrwić i unerwić wypełniony ubytek. Porowate struktury, nad którymi pracujemy są wykonane z materiałów biodegradowalnych - dzięki temu po spełnieniu roli rusztowania będą ulegać samoistnemu rozkładowi nie powodując przy tym negatywnych dla organizmu ludzkiego konsekwencji.

Obecnie na świecie istnieje kilka technologii wytwarzania biomateriałów o potencjale kościozastępczym. Nasze badania koncentrujemy na zastosowaniu do tego celu chitozanu oraz ceramiki fosforanowo-wapniowej tworząc materiały kompozytowe. Chitozan jest naturalnym polisacharydem występującym w ścianach komórkowych grzybów strzępkowych, a na skalę przemysłową uzyskiwany jest z chityny występującej w pancerzach wszystkich skorupiaków morskich. W badaniach wykorzystujemy polimer o różnym stopniu deacetylecji oraz masie cząsteczkowej, a sam proces wytwarzania prowadzimy techniką spieniania, aglomeracji mikrogranulek, liofilizacji oraz Rapid Prototyping. Porowate materiały, nad którymi pracujemy można zobaczyć poniżej, a wstępne wyniki dotyczące hodowli komórek kostnych na biomateriałach dają nadzieję na optymistyczne rezultaty w procesach osteogenezy w przyszłości.

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »