prof. nzw. dr hab. inż. Tomasz Ciach
 
dr inż. Beata Butruk-Raszeja
 
mgr inż. Magdalena Janczewska
 
mgr inż. Katarzyna Każmierska
 
mgr inż. Kamil Kopeć
 
mgr inż. Piotr Kowalczyk
 
dr inż. Martyna Kucharska
 
mgr inż. Aleksandra Kulikowska
 
mgr inż. Aleksandra Kuźmińska
 
mgr inż. Ilona Łojszczyk
 
mgr inż. Aleksandra Mościcka-Studzińska
 
mgr inż. Rafał Podgórski
 
mgr inż. Aleksandra Poniatowska
 
mgr inż. Agata Stefanek
 
mgr inż. Paulina Trzaskowska
 
mgr inż. Maciej Trzaskowski
 
mgr inż. Iga Wasiak
 
mgr inż. Michał Wojasiński
 

 

Antybakteryjne polimery

Polimery określane pojęciem biomateriałów (czyli materiałów mających kontakt z ciałem pacjenta na jakimkolwiek etapie terapii) z jednej strony muszą spełniać szereg norm gwarantujących brak negatywnego działania na organizm (jak stany zapalne powodowane reakcjami uczuleniowymi czy toksycznością), z drugiej strony muszą pozostać relatywnie tanie i łatwo dostępne (w interesie producenta, a także placówek medycznych i samych pacjentów).

Stąd pomysł modyfikacji gotowych wyrobów medycznych w celu nadania ich powierzchni właściwości antybakteryjnych i bakteriostatycznych, przy jednoczesnym zachowaniu nieszkodliwości w kontakcie z tkankami ciała. Modyfikacje takie są osiągane przez impregnację prostymi związkami antybakteryjnymi przez nasączenie nimi całej objętości polimeru (np. resorbowalne nici chirurgiczne nasączane triclosanem), lub kompleksowanie czynników antybakteryjnych z warstwą pokrycia (kompleksy jodu z poliwinylopirolidonem) bądź też kowalencyjne wiązanie aktywnych grup przeciwbakteryjnych

Więcej informacji można znaleźć w poniższych plikach:

 
następny artykuł »