Polimery określane pojęciem biomateriałów (czyli materiałów mających kontakt z ciałem pacjenta na jakimkolwiek etapie terapii) z jednej strony muszą spełniać szereg norm gwarantujących brak negatywnego działania na organizm (jak stany zapalne powodowane reakcjami uczuleniowymi czy toksycznością), z drugiej strony muszą pozostać relatywnie tanie i łatwo dostępne (w interesie producenta, a także placówek medycznych i samych pacjentów).

Stąd pomysł modyfikacji gotowych wyrobów medycznych w celu nadania ich powierzchni właściwości antybakteryjnych i bakteriostatycznych, przy jednoczesnym zachowaniu nieszkodliwości w kontakcie z tkankami ciała. Modyfikacje takie są osiągane przez impregnację prostymi związkami antybakteryjnymi przez nasączenie nimi całej objętości polimeru (np. resorbowalne nici chirurgiczne nasączane triclosanem), lub kompleksowanie czynników antybakteryjnych z warstwą pokrycia (kompleksy jodu z poliwinylopirolidonem) bądź też kowalencyjne wiązanie aktywnych grup przeciwbakteryjnych

Więcej informacji można znaleźć w poniższych plikach:

• Polimery w zastosowaniach medycznych (polish - 325kb)